Instrumented Interconnecteds Intelligent

Building a Smarter Planet. A Smarter Planet Blog.


 

In aanwezigheid van schaatscoach Renate Groenewold en 92 meisjes uit het basis- en voortgezet onderwijs wordt op donderdagochtend 24 april 2014 om 10.00 uur bij IBM te Amsterdam het startsignaal gegeven voor de landelijke Girlsday van VHTO. Namens de Gemeente Amsterdam zal wethouder Andrée van Es de meisjes welkom heten op Girlsday 2014.

305 bedrijven openen tijdens Girlsday speciaal hun deuren om ruim 8.400 jonge meisjes kennis te laten maken met bètawetenschappen, techniek en ICT. Een recordaantal bedrijven en meisjes doet mee dit jaar.

Programma
09.30 – 09.45 uur – Ontvangst voor de kick-off bij IBM, Johan Huizingalaan 765, 1066 VH Amsterdam
09.45 – 10.00 uur – Welkomstwoord door Cocky Booy (VHTO) en Harry van Dorenmalen (IBM), gevolgd door ‘kick-off moment’
10.00 – 10.15 uur – Pitches door vier ICT-vrouwen: medewerksters van IBM en IT-studentes, die kort vertellen over hun keuze voor bèta, techniek en ICT en hun ervaringen
10.20 – 12.15 uur – Start van de workshops voor de meisjes die IBM bezoeken
10.20 – 11.00 uur – Rondkijken bij de workshops en koffie.

Workshops IBM
IBM heeft voor de meisjes die in het kader van Girlsday het bedrijf bezoeken vijf workshops georganiseerd, zoals ‘Smarter Planet: hoe kan jij helpen de wereld slimmer te maken?’ Verder krijgen de meisjes een inleidend college van IBM en zal schaatscoach Renate Groenewold uitleggen hoe zij techniek gebruikte in het optimaliseren van haar schaatsploeg.

Achtergrond
Door diverse inspanningen van VHTO, overheid, onderwijs en bedrijfsleven kiezen steeds meer Nederlandse meisjes in het voortgezet onderwijs voor exacte vakken. Ook het aantal vrouwelijke bèta/technische studenten neemt toe ten opzichte van het vorige collegejaar: in het hbo met 20% in het wo met 14%. Maar het tekort aan goed opgeleide bèta’s, technici en ICT-ers is zeker nog niet opgelost. Aandacht hiervoor blijft nodig, met name ook in het vmbo en mbo. Steeds meer bedrijven zien het nut en de noodzaak om meisjes vroegtijdig  te interesseren voor bèta/techniek en ICT, gezien het grote aantal bedrijven dat haar deuren openzet tijdens Girlsday 2014.

IBM vindt het belangrijk vrouwen te enthousiasmeren voor een opleiding en een baan in de ICT. ICT wordt in steeds meer sectoren vast onderdeel van de bedrijfsstrategie en wordt steeds vaker ingezet om maatschappelijke uitdagingen op het gebied van energie, transport en gezondheidszorg op te lossen. Voor veel vrouwen is de maatschappelijke relevantie van ICT een reden om zich in die richting te specialiseren.

Bookmark and Share
April, 8th 2014
21:06
 

By Frank van der Wal

frank van der walLast week I had the unique opportunity to visit the IBM Poughkeepsie mainframe production facility, and if there is such a thing as coincidence, it happened to be also the 50th anniversary of that system. Well , not exactly 50 years ago: on the 7th of April to be precise IBM announced the mainframe. At that time a 5 billion dollar, bet-your-company investment. An industrial investment only exceeded by NASA’s Apollo flight program to put a man on the moon.

And if you just think of it. To have a machine still being produced and maintained 50 years after its announcement is a unique happening. None of the systems that were there, still exists. Most of the companies don’t exist anymore for that matter.

The mainframe has been declared dead by many. Wishful thinking. It is stronger than ever, more and more compute power, or MIPS as they call it in the world of mainframes, is sold over the years and there is no indication that it will decline.

What makes the mainframe unique? Surely it was not the first computer. Why it’s leading role over half a century? Let me explain.

Before the mainframe was announced there were computers, or systems as the IT people would prefer to call it. Those systems back then were made for one thing only. IBM’s 1401 and the 704 were designed and built from scratch with a specific purpose in mind, i.e. scientific calculations, for example. Payroll or telling activities, that kind of stuff. Developing a system was the result of a specific need. One system could do … err… one thing.

Mainframe50_Evolution_Infographic_040414-page1In those early 60′s IBM started to realize that it was costly and time consuming to develop systems that could do one thing whereas, from a technical point of view, had things in common. They started to think in a radical different way: a General Purpose machine, that could serve many, if not all, needs.
I’ve seen the early Design Principle documents and it is interesting to read that the architects openly ventilated their doubt about the feasibility and the consequences of this approach. They recognised that parts (back then a vast amount of the price) could become cheaper and that production would be more efficient, but were not certain about the success.

To make a general purpose machine, the whole architecture had to be re-invented, processor and other main components had to be re-designed hence the 5 billion dollar investment.

To reflect its ambition of being in the centre of computation in an organisation, the finished product was dubbed System 360. It’s icon was a compass-rose. One of those things I really love.

You may find mainframes boring, or old fashion, but it remains the most reliable platform out there against the lowest possible operating cost imaginable. And that’s a fact! Reliability is build in the design from the very first day. It is designed to perform 24*7 and over the years it only has been approved. Put it symply: A mainframe doesn’t go down. There might be an invite little change that the software might disrupt, but the hardware doesn’t. That’s also a fact.

During the tour through the factory, the proud IBM-er told us that the mainframes today are designed to run 40 years non-stop. And it was a truly magnificent tour. Especially if you´re a technique loving guy as myself. As if I was in the sweetshop. All kind of high-tech and heavy duty stuff out there. The assembly line and the stress test environments were impressive. Every mainframe that goes to customers has has a 100+ hour test cycle of ranging frequencies and temperatures. Even the remote controlled wireless screwdrivers know what torque or which bold has to be mounted. No mistakes allowed here.

I know that the mainframe is not the most popular subject when you are on a party and want to impress your friends with the latest technology. The Smartphones are pulled out and we show off the latest and greatest capabilities of the clever devices. With that mobile stuff we produce every second about 3600 Instagram uploads, about 30.000 tweets and 60.000 Google searches. All impressive numbers, but in the same second 1.15 Million transaction from one of the two mainframe transaction systems, called CICS, are processed. I don’t know the number for the other transaction system, IMS, but let’s assume they are the same. Then we are facing 2.3 Million transactions every tick.

The reason why they run on mainframe is because it is the only system that can guarantee that every transaction is processed. With that amount of transactions you don’t want to hear that 99,9999% is processed correctly, for it will still yield 25 mishits. Every second. No way.

No, the mainframe processes those transactions flawlessly and has the unprecedented capability to have two, three, or many systems geographically dispersed for High Availability and Disaster Recovery scenario’s. All work in sync, all serving the millions and billions of transaction worldwide.

And that capability makes sure that you can rest assure for every –financial– transaction you do. It doesn’t matter if it is EUR 10 or EUR 1.000.000, it will be processed. 50 years ago, today and many years in the future.

Bookmark and Share

Posted by
in

Column door Frank van der Wal

Column door Frank van der Wal

Of het toeval is of niet, maar deze week zit ik in Poughkeepsie, USA. Daar waar de 50 jarige job, het mainframe, gefabriceerd wordt. Want op 7 april is het zover: Het mainframe bestaat 50 jaar! Wat een feest en wat een prestatie om 50 jaar lang een “computer” op de mark te houden. Door vele verguist, door nog meer al vele malen afgeschreven, maar sterker dan ooit.

Ooit had ik nog eens een wild plan om er een boek over te schrijven maar het is er nooit van gekomen. One of these things…

50 jaar geleden deed IBM een aankondiging die in de categorie “Bet your company” viel. Een investering van 5 miljard dollar! Het bleek de op één na grootste industriële investering te zijn van die tijd, slechts overtroffen door het Apollo programma van de NASA om een mens op de Maan te zetten…  Om je maar even een idee te geven.

Ik heb de documenten gelezen van de eerste correspondentie van de bedenkers van het mainframe. Het was revolutionair. Maar het mainframe is niet de eerste computer. Waarom dan zo uniek?

Voorlopers van het mainframe en alle computers (of systemen, zoals dat beter de lading dekt) van die tijd waren gemaakt om één speciaal dingetje te doen. Dus was er ergens een probleem dat een computer kon oplossen, dan werd er een systeem ontworpen die dat kon. Dat systeem kon dan ook niets anders doen dan dat truukje. De IBM 704 werd bijvoorbeeld gemaakt om wetenschappelijke berekeningen uit te voeren, maar voor een ander doel was hij redelijk nutteloos.

Met de toenmalige ‘opmars’ van de vraag naar computerhandelingen (af- en bijschrijven van rekeningen in een bank en dat soort zaken) begon IBM in te zien dat een systeem dat algemeen inzetbaar was, wellicht een beter ontwerp was dan de one-off machines. Het idee van een “General Purpose” machine was geboren.

Dus de hele architectuur die men tot dan toe gebruikte werd omgegooid. Het is grappig om te lezen hoe de ontwerpers openlijk hun onzekerheid verwoordden in de eerste documentatie of dit nou wel een slimme manier was. Men vroeg zich af wat de gevolgen waren om een open en general purpose systeem te ontwikkelen. Verwacht werd dat de prijs van systemen zou gaan dalen, omdat de componenten slechts één keer ontworpen en gemaakt hoefden te worden, maar wel in vele systemen gebruikt kon worden.

Het systeem kreeg de naam ‘System 360’ en was een briljante vondst. De 360 slaat op de graden in een cirkel en geeft op een leuke manier aan dat het systeem in het midden van die cirkel staat en “alles” aan kan. Het symbool was dan ook een kompasroos. Prachtig, ik smul van deze trivia.

Gelukkig voor IBM werd het een doorslaggevend succes.
Want je kan er van vinden wat je vindt, maar het is nog steeds het meest betrouwbare platform dat er is, tegen verreweg de goedkoopst mogelijke operationele kosten. Punt uit.
Al vanaf de eerste design documenten werd duidelijk dat het hele systeem is gemaakt om 24*7 te werken en dat heeft zich over de laatste decennia alleen maar versterkt. Simpel weg: een mainframe gaat niet down. Heeeeeeeeeeeeel misschien de bovenliggende software, maar de hardware: no way.

Woensdag heb ik een rondleiding gehad op de productielijn van de System z. Voor een jongetje dat van knopjes en schakelaartjes houdt was het een smulpartij van jewelste. Wat een indrukwekkende tour! De zorgvuldigheid, de tests (ruim 100 uur wordt het systeem getest op verschillende temperaturen, klokfrequenties en andere pesterijen) voordat het pas geassembleerd kan worden. Alles wordt gecontroleerd tijdens de fabricage. Zelfs de draadloze verbonden schroefmachines weten welk boutje er met welke tork ingedraaid moet worden, zodat ook daar geen fouten gemaakt kunnen worden.
Om je een idee te geven: elk mainframe is ontworpen om 40 jaar lang te draaien! 40 jaar kan het doen waarvoor het ontworpen is. Geen enkel ander computersysteem heeft die eisen.
Ik weet dat praten over een mainframe altijd wat schampere reacties oplevert, maar bedenk even dat er per seconde 3600 Instagram foto’s worden ge-upload en er 30.000 tweets verzonden worden. In diezelfde tik worden er 60000 Google searches gedaan. Indrukwekkende getallen.
Well, maybe so, maar elke seconde worden er 1.15 miljoen transacties enkel op een CICS applicatie voor het mainframe gedaan. En dan is CICS meer één van de twee grote transactiesystemen die op het mainframe draaien. IMS is de andere en ondanks dat ik er geen gegevens over heb, neem ik even gemakshalve aan dat ook die in de miljoen per seconde vallen. Dus we praten over zeg een 2,5 miljoen transacties die alle geïnstalleerde hele mainframes doen. Per seconde.
De grap is dat al die transacties 100% nauwkeurig verwerkt worden. Niet één gaat er mis. Niet in die ene seconde, niet in een minuut en niet een heel uur. We zitten dan al op 2,5 miljoen * 3600 seconde = 9 miljard transacties. In een jaar zijn dat er dan 78.840.000.000.000 ofwel 78840 miljard. Geen een gaat er mis.
En ondanks dat we er niet over nadenken is het mainframe dan ook een van de belangrijkste redenen waarom we niet met “kabbelend kontwater” een financiele transactie doen met het idee “Ojee als dat maar goed komt”. Of we nou 50 euro of 100.000 euro overmaken overmaken met mobieltje, internet bankieren of via een bankemployee, het gaat goed.
Dankzij het mainframe. Al 50 jaar.  Prachtig spul!

Bookmark and Share
March, 24th 2014
11:20
 

Tijdens de uitzending van RTL’s Zo Kan Het Ook zal er een drie minuut durende pitch zijn over IBM. De uitzenddata en –tijden van Zo Kan Het Ook zijn: 24 maart 2014 om 11.20 uur, 26 maart 2014 om 15.40 uur en 28 maart 2014 om 10.20 uur op RTL Z.

Hier kun je de uitzending ook terugzien:

YouTube Preview Image

 

IBM in uitzending Zo Kan Het Ook
door Warner Dijkhuizen
IBM probeert de afstand tussen werk en onderwijs te overbruggen. Wij nodigen scholieren en studenten bij ons uit en we sturen IBMers naar scholen en universiteiten. Een carrière in Techniek en in IT is belangrijk en vooral ook erg leuk werk, dat willen we laten zien. We hebben daarvoor verschillende programma’s. Ten eerste een programma voor excellente leerlingen waarbij we samen met de overheid en het bedrijfsleven HAVO/VWO-leerlingen met interesse voor techniek coachen en uitdagen met IT-opdrachten om hun te enthousiasmeren voor het vak. Ten tweede bieden we IT-workshops aan voor basisscholen en middelbare scholieren. En ten derde hebben we het World Smarter College.

World Smarter College
Het World Smarter College is bedoeld voor mensen uit het buitenland die daar een HBO of universitaire opleiding hebben gevolgd en hier in Nederland niet aan het werk komen. Wij zorgen ervoor dat deze mensen klaargestoomd worden voor de arbeidsmarkt hier. We leren ze bijvoorbeeld Nederlands en geven bijscholing op het gebied van IT-vaardigheden en techniek. Zes maanden lang hebben ze twee dagen in de week college en in deze periode zullen ze zich op zo’n wijze ontwikkelen dat ze mee kunnen in het Nederlandse bedrijfsleven.

IT workshops
We geven workshops op basisscholen en middelbare scholen om leerlingen enthousiast te maken voor de IT en techniek branche. We willen laten zien dat het meer dan enkel programmeren is. Bij IBM programmeren we hier niet eens, we lossen complexe automatisering vraagstukken op. Het gaat erom dat je op een goede manier nadenkt over problemen. Over dagelijkse dingen waar slimme innovaties achter zitten, zoals geld pinnen, vliegtuigen die opstijgen, etc. We bedenken het hele concept eromheen.

Een goed opgeleide en succesvolle maatschappij is een voorwaarde voor een succesvol bedrijf en business op de lange termijn. Om de kenniseconomie in Nederland te stimuleren moeten onderwijsinstellingen en bedrijven samenwerken om de aanwezige talenten nog beter te benutten. Bedrijven moeten goed aangeven welke eisen zij aan de werknemers van de toekomst stellen. Onderwijsinstellingen moeten zich meer richten op een loopbaan i.p.v. een diploma. En tussen bedrijven en onderwijs moet meer kennis en ervaring worden uitgewisseld.

Bookmark and Share

Column door Frank van der Wal

Column door Frank van der Wal

Millennials.  Hmm weer eens een nieuw woord. Voor mij in ieder geval. Het woord kwam tot me in de Global Technology Outlook waar ik de vorige keer over sprak.

Millennials zijn de groep mensen die zo tussen 1980 en 2000 geboren zijn en opgegroeid zijn in het ‘always connected’ tijdperk. Ze worden ook wel Generation Y genoemd, de opvolgers van Generation X.

Ik ga hier even de oude vader uithangen, die drie kinderen heeft, eentje geboren in 1999 en de andere twee in 2001. En een lekker stel is het. De oudste is inderdaad een van die mensen die het mobieltje 100% van de tijd binnen handbereik heeft. Twitter, Facebook, Instagram en Joost mag weten wat voor andere Social Media piepjes, bliepjes en signaaltjes fleuren menig maaltijd op.
We hebben de regel dat we niet aan tafel met de mobieltjes voor de snufferdjes zitten, maar die bliepjes hebben een vreemd effect op haar.
Het is wat we in de wereld van de microprocessoren een ‘Non Maskable Interrupt’ noemen. Een processor werkt sequentieel een programma af, maar wordt constant geïnterrumpeerd door allerlei zaken die zijn aandacht vergen (een muisbeweging bijvoorbeeld). Als de processor echter druk bezig is met een taak kunnen die interrupts worden afgewezen (gemaskeerd) om later nog eens opgepakt te worden. Nu moet je ‘later’ niet al te serieus nemen, het is dan een paar clock-cycli verder, dus een fractie van een microseconde met de hedendaagse clock frequenties.
Sommige interrupts moeten echter meteen afgehandeld worden: De Non Maskable Interrupt, er is een speciale aansluiting op elke processor. Mijn dochter heeft ook zo’n een speciale aansluiting. Zo gauw er een speciaal bliepje klinkt weet ze feilloos of het van Instagram, Twitter of iets anders is en ‘wil’, NeeHee Papa!, ‘MOET’ dan kijken. Want ja, je zal eens wat missen.

In de februari mocht ik werken aan een Redbook in een team van 10 man. Twee waren Millennials. Jonge gozers, angstwekkend slim en snel (maar dat laatste zal dan wel weer aan mijn afnemende acceleratie vermogen liggen). Briljant ook, een Schot en een Amerikaan, enorm inspirerend om mee te werken. Maar wel wennen. Zij zaten in de app ontwikkeling en de integratie naar back-end.

Tijdens zo’n Redbook residency kan je je niet helemaal afsluiten van je normale werkzaamheden dus waren ook die jongens regelmatig geraadpleegd door collega’s in den landen en zaten ze daardoor in conference calls.
Ik zou me dan even afzonderen in een aparte ruimte om me te concentreren op het onderwerp.

Niet de Millennials.
Om even een beeld te schetsen:
Alle twee uitgerust met een Apple MacBook Pro (modelletje behangtafel), met minimaal twee schermen eraan gekoppeld zaten gelijktijdig code te kloppen, YouTube videootjes te bekijken, allerlei Instant Messaging tools up and running zowel op de Mac als de SmartPhones (meervoud) én een conference call te voeren.
Soms kwam er een geluid uit de jongens en dan bleek dat ze antwoord gaven in een conference call via het mobieltje. Vaak vooraf gegaan aan de zin: “Oh, sorry, can you repeat that question, please”, want ja, ze waren even afgeleid door de andere twintig schermpjes die oppopte.

Let wel, het is geen waardeoordeel, ik zie het gebeuren en het is een fact of live. Sterker nog, de Millennials komen zo langzamerhand op posities in het bedrijfsleven die beslissingen nemen en strategieën uitzetten. Die zijn anders dan de strategieën van de ‘huidige’ powers at be.
Een leuk voorbeeld is het bedrijf Netflix, de grootste gebruiker van internet bandbreedte. Ooit waren ze een logistieke partij die DVD’s verstuurde naar klanten. Later gingen ze die digitaal versturen/streamen en nu is het de grootste on-demand streaming media provider. Nooit was het plan om dat te worden, maar gaandeweg is dat zo gegroeid gebruikmakend van de steeds hogere bandbreedtes en hun kennis over wat klanten leuk vonden.

Ik vind dat een zeer karakteristieke eigenschap van de Millennials: niet alles van te voren plannen maar gaandeweg kijken waar je uitkomt.
Voor mij is het wennen, maar ook wel weer erg leuk te zien wat er zo op ons afkomt.

Bookmark and Share

Subscribe to this blog Subscribe to this blog